3/02/2010

Είδατε την ταινία Ο ΜΙΚΡΟΣ ΝΙΚΟΛΑΣ;

LE PETIT NICOLAS Κωμωδία 2009 Έγχρ. Διάρκεια: 91'
Γαλλική ταινία σε σκηνοθεσία Λορέν Τιράρ με τους: Μαξίμ Γκοντάρ, Καντ Μεράντ, Βαλερί Λεμερσιέ, Σαντρίν Κιμπερλάν

Ο Nicolas είναι ένα ατίθασο αλλά χαριτωμένο αγοράκι που ζει σε κάποια πόλη της Γαλλίας του '50। Οι γονείς του τον αγαπάνε και έχει μία υπέροχη παρέα φίλων. Όταν μία μέρα όμως κρυφακούσει τους γονείς του, θα πιστέψει ότι η μητέρα του είναι έγκυος. Πανικοβάλλεται, αφού σε λίγο καιρό θα χάσει το μονοπώλιο της αγάπης στο σπίτι. Έτσι, καταστρώνει μαζί με τους φίλους του σχέδια ώστε να απαλλαγεί από το ανεπιθύμητο μωρό!


ΚΡΙΤΙΚΗ
Όσοι ανατράφηκαν με τα βιβλία του Μικρού Νικόλα ίσως βρήκαν την ταινία λίγη. Τι να σου κάνουν 91 λεπτά μπροστά στις αμέτρητες περιπέτειες που έχει ζήσει ο διάσημος ήρωας των Γκοσινί – Σεμπέ. Τι να πρωτοαπεικονίσεις και τι να αφήσεις απ΄έξω. Η αλήθεια είναι ότι άλλο τόσο να διαρκούσε δε θα κουραζόσουν καθόλου. Η ταινία είναι απολαυστική, αστεία και πολύ τρυφερή. Σε ορισμένα σημεία γελάς μέχρι δακρύων. Οι ηθοποιοί που παίζουν τους γονείς είναι καταπληκτικοί (πρέπει να είναι διάσημοι στη Γαλλία γιατί τους έχω δει και σε άλλες ταινίες).
Η ταινία ουσιαστικά είναι οι περιπέτειες μιας παρέας παιδιών που προσπαθεί να τα βγάλει πέρα στον κόσμο των ενηλίκων ενώ η εμπειρία τους διδάσκει σιγά σιγά να είναι πιο προσεκτικοί σε αυτά που ακούνε από τους μεγάλους. Οι παρεξηγήσεις που δημιουργούνται και τα σενάρια που πλάθει η παιδική φαντασία είναι το στοιχείο αυτό που προκαλεί το γέλιο σε συνδυασμό με τα πανέμορφα, εκφραστικά μουτράκια των παιδιών και τις έξυπνες ατάκες. Ο φίλος, ειδικά, του Νικόλα, ο Κλοτέρ, ήταν σκέτη γλύκα. Η ωραία ατμόσφαιρα, τα ρούχα που φορούν οι ήρωες, τα χτενίσματα, η διακόσμηση των σπιτιών, τα παλιά αυτοκίνητα και άλλες σκηνοθετικές λεπτομέρειες αναπαριστούν πολύ πετυχημένα το κλίμα της δεκαετίας του ΄50 κάτι που δημιουργεί μια αίσθηση νοσταλγίας στους μεγαλύτερους θεατές. Ένα ταξίδι στα χρόνια της αθωότητας.
Σίγουρα βέβαια έχει και τις αδυναμίες της κάτι που το καταλαβαίνεις και από την τσιγκουνιά των κριτικών σε επαίνους και αστεράκια. Δεν είναι αριστούργημα, όμως μόνο και μόνο επειδή είναι ευρωπαϊκή ταινία και όχι αμερικάνικη (επομένως δεν είναι βιομηχανικό προϊόν μαζικής παραγωγής και κατανάλωσης) αξίζει υποστήριξης. Στα μείον και το φυλετικό στερεότυπο του ρόλου της γυναίκας που είναι γεννημένη να είναι μόνο μητέρα και σύζυγος αλλά υποθέτω ότι είναι στο πνεύμα της δεκαετίας του ΄50.
Αν τη δείτε, προτιμήστε να μην είναι μεταγλωττισμένη εκτός αν πάτε με πολύ μικρά παιδιά।


Δείτε το trailer


2 σχόλια:

  1. Δεν έχω δει την ταινία, έχω διαβάσει όμως κάποια από τα βιβλία με τις περιπέτειες του Μικρού Νικόλα. θεωρώ, ότι μοιάζει - ως θέμα- με τις περιπέτειες του "Μάγκα" της Πηνελόπης Δέλτα. Το οποίο ειναι καταπληκτικό βιβλίο και διαβάζεται από μικρούς κυρίως, αλλά και από μεγάλους.Να μια καλή ιδέα να γυριστεί ταινία και αυτό!!! Πιστεύω ότι αυτά τα δυο βιβλία έχουν πολλές ομοιότητες. Οι σκανδαλιές του ήρωα, οιπεριπέτειες, οι τιμωρίες του, οι διάφορες μικροπαρεξηγήσεις με τα αδέλφια του, και τη δασκάλα του, μοιάζουν με του μικρού Νικόλα.
    Μήπως άραγε αυτό δε σημαίνει παιδί; Γιατί άραγε θα έπρεπε τα σημερινά παιδιά να είναι διαφορετικά από τα τότε παιδιά;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Στο παραπάνω σχόλιό μου, εννοούσα τον Τρελαντώνη, τον αγαπημένο ήρωα των παιδιών. Αλλά μήπως και ο Μάγκας, δεν είναι από τους αγαπημένους φίλους-σκυλιά των παιδιών που μπαίνουν μαζί τους σε περιπέτειες;

    ΑπάντησηΔιαγραφή