4/28/2010

Η πόλις: Μπορούμε να την αλλάξουμε;






Ο Καβάφης… Βασανισμένη ψυχή, αλκοολικός ίσως και καταθλιπτικός. Χρειαζόταν τον «ευσπλαχνικό αλκοολισμό» (όπως έλεγε ο ίδιος) για να τον κάνει να νιώσει κάποια ευφορία…

Η ΠΟΛΙΣ
Είπες «Θα πάγω σ’ άλλη γη, θα πάγω σ’ άλλη θάλασσα.
Μια πόλις άλλη θα βρεθεί καλλίτερη από αυτή.
Κάθε προσπάθεια μου μια καταδίκη είναι γραφτή,
κ’ είν’ η καρδιά μου - σαν νεκρός – θαμένη.
Ο νους μου ως πότε μες στον μαρασμόν αυτόν θα μένει.
Όπου το μάτι μου γυρίσω, όπου κι αν δω
ερείπια μαύρα της ζωής μου βλέπω εδώ,
που τόσα χρόνια πέρασα και ρήμαξα και χάλασα».


Καινούριους τόπους δε θα βρεις, δε θα βρεις άλλες θάλασσες.
Η πόλις θα σε ακολουθεί. Στους δρόμους θα γυρνάς
τους ίδιους. Και στες γειτονιές τις ίδιες θα γερνάς
και μες στα ίδια σπίτια αυτά θ’ ασπρίζεις.
Πάντα στην πόλι αυτή θα φτάνεις. Για τα αλλού - μην ελπίζεις -
δεν έχει πλοίο για σε, δεν έχει οδό.
Έτσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ
στην κώχη τούτη τη μικρή, σ’ όλην την γη την χάλασες.
Κ. Καβάφης (1910)

Εκ πρώτης όψεως καταθλιπτικό, πεσιμιστικό το ποίημα। Η φανταστική Πόλη του Καβάφη ταξιδεύει, ακολουθεί τον άνθρωπο, τον προσπερνά και τον περιμένει, όπου κι αν πάει। Ωστόσο το ίδιο ποίημα λειτουργεί και ως μια ελπίδα. Δεν είναι λύση η φυγή. Δεν έχει αποτέλεσμα… Η λύση είναι να αντιμετωπίσει ο καθένας τη ζωή του και να αλλάξει το ρυθμό του κόσμου μέσα του… μπορεί;;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου